Na alles wat we gezien hebben,
is er niet veel meer dat ons nog opschrikt.
Maar dit ..
dit achtervolgt me nog steeds.
Twee maand voor onze betrokkenheid,
ontvluchtte de familie Lutz hun huis midden van de nacht
en beweerde dat het huis bespookt was.
De kerk deed beroep op ons om hulp te bieden.
Ze wilden weten of wij de activiteit konden bevestigen
dat door de familie Lutz was gemeld.
Iedereen klaar?
Dan starten we.
Ga rustig zitten, en sluit jullie ogen.
Stel jezelf voor in een stralenkrans van wit licht.
Het zal je beschermen.
Het jaar voor de Lutz introkken,
had een jonge man, genaamd Ronnie DeFeo,
zijn hele familie brutaal vermoord in dit huis.
We hoopten te ontdekken of de moorden
waren ingegeven door woede,
of, zoals Ronnie DeFeo getuigde in de rechtbank,
hij onder invloed geweest is van iets demonisch.
Wat heb je gedaan?
schiet, schiet,...
Is alles in orde? Wat zie je?
Lorraine.
Wat gebeurt er?
Ik moet het zien.
We stoppen ermee. Tijd om terug te komen.
Wat gebeurt er?
Het wil me iets laten zien.
Lorraine.
Schat?
Het is oké.
Dit is het dichtst bij de hel dat ik ooit wil komen.
Het onderzoek van Ed en Lorraine Warren inzake het Amityville dossier,
trok veel media-aandacht.
Ondertussen vond een bezetenheid plaats die veel weg had van die van Amityville,
duizenden kilometers daar vandaan, in Enfield, Engeland.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Vertaling: Bureau 15
Kit en ik gaan buitensluipen met zijn vriend Michael.
Hij wil je trouwens ontmoeten.
Geen sprake van. Als mijn mama dat ontdekt, ben ik dood.
Laat je dan niet snappen, heilig boontje.
Hier, hou vast.
Ik geef je ons geestenbord terug.
Ik denk dat ik Kit me laat tongzoenen.
Wat? Echt niet.
Wat doen jullie?
Janet, geef dat hier.
Allebei naar binnen, snel.
Ma-Ma-Ma-Margaret.
Margaret, Johnny.
Janet, Billy.
Hoe was je dag?
Niet goed.
Wat is er gebeurd?
Lang verhaal, ik vertel het later wel.
Goed dan.
H-h-hoe gaat het, Bi-Bi-Bi-Billy?
Klep dicht, Peter.
Lesbo. - Heb je het over je moeder?
Dank je Camilla. - Graag gedaan.
Hij is een rukker, negeer hem.
O-o-o-ké.
Residentie Hodgson Enfield, Engeland - 1977
Ik kan mijn huur deze maand niet betalen.
Ik sprak al met hen, en zij verbonden me met u door.
Ik ben rustig.
Ik begrijp niet waarom je me niet kan helpen.
Hij heeft al drie maand geen onderhoudsgeld betaald.
We zijn thuis.
Dat is verdomd schitterend.
Voor u ook een goede dag.
Janet...
Alsof ik het al niet moeilijk genoeg heb, belde de directrice
dat je betrapt bent met roken?
Ik rookte niet, ik zweer het.
Heb je de koekjes?
Heb je me niet gehoord? Mevr. Moore belde zonet.
Hoe kan je zo liegen.
Ik lieg niet. - Dat doet ze wel.
De hele school praat erover. Ze rookte met Camilla.
Klep dicht, je bent een leugenaar Johnny.
Mam, j-je zei...
Nee Billy, ik heb de verdomde koekjes niet...
want ik heb geen geld.
Mama is daar.
Stoppen met prutsen en poets je tanden.
Al goed.
Het klinkt alsof de hele stad hier in brand staat.
Kijk wat ik gevonden heb. - Koekjes!
M-maar je zei dat we geen geld hebben?
Ach, ik wou toch al stoppen met roken.
Margaret? - Ja?
Heb je je schooluniform voor morgen?
Ja mam, ik pak het.
Johnny, poets je tanden. - Heb ik al gedaan.
Kom op, Billy. Bedtijd.
Ik kom mama.
Waar komt dat vandaan?
Camilla en ik maakten het op school.
Dat ziet er niet goed uit.
Het werkt echt, ik zweer het.
We hebben het al vanalles gevraagd.
Kom, ik laat het je zien.
Oké.
Wat moet ik vragen?
Ik weet niet, wat je maar wilt.
Oké.
Mijn zus en ik willen weten,
of hier geesten zijn die met ons willen communiceren?
Komt papa ooit nog thuis?
Zijn er geesten hier die mijn vraag kunnen beantwoorden?
Maak je geen zorgen.
Het is maar een stom spel, het is niet echt.
Waarom bons je op de deur? - Dat doe ik niet.
Mafketel.
Ze zei dat ze niet rookte.
Lig er niet wakker van, Peg.
Jij hebt dat toch ook gedaan, niet?
Oh, vaak.
Het is niet dát wat me stoort.
Ze luistert niet meer naar me.
Dat is maar een fase.
Ik zou haar kunnen straffen, maar dan voel ik me schuldig
omdat ik weet dat het niet echt haar schuld is.
Ze houdt van haar vader.
En ze had het erg moeilijk toen hij vertrok, arme meid.
Maar ik kan het toch ook niet gewoon zo laten?
Ik vraag het niet graag, maar heb je Richard ervan verteld?
Dat zou ik, als ik hem ooit eens zag.
Eikel.
Nu doe ik precies werk voor twee,
Ik ben maar half de moeder die ik vroeger was, ik ben gewoon...
waardeloos.
Niet waar. Wees niet zo hard voor jezelf.
Stop het meteen.
Hier zijn we weer met de echte spokenjagers,
Ed en Lorraine Warren,
over hun ervaringen in het Amityville huis.
En dan nu mijn volgende gast, Dr. Steven Kaplan,
die beweert dat het onderzoek
die de Warrens in Amityville deden
een hoop nonsens is.
Waarom is dat zo?
Het is ondertussen duidelijk dat Amityville een schijnvertoning was.
Dat is nooit bewezen.
Jawel.
De familie Lutz verzonnen alles, om te profiteren van alle publiciteit.
Dat is niet waar.
Kijk, we zien dit de hele tijd.
Het is makkelijk om het van buitenaf te bekijken
en hun verhaal te ontleden.
maar het is anders als je er zelf was en het ervaren had.
Ik hoef niet naar de maan te reizen om te weten dat ze niet van kaas gemaakt is.
Luister, Ed Warren ziet overal spoken.
Tegen de tijd dat zijn vrouw
klaar is met rook blazen en bellen rinkelen
laten ze iedereen in geesten geloven.
Wat voor doctor ben jij eigenlijk?
Kom op Warren, hou het deftig, wil je?
Ik ga het niet deftig houden bij iemand
die hier flagrante leugens vertelt over mijn vrouw en mij.
Wees voorzichtig met wie je een leugenaar noemt.
Wat ga je eraan doen?
We doen deze shows om mensen te informeren.
Maar elke keer als ik iets zeg
komt er weer een van die a... - Ed.
Academici...
die alles wat we verwezenlijkt hebben onderuit wil halen.
Neem eens rustig adem. - Ik weet het...
Ik tel tot tien.
Goed Billy, ben je klaar voor je spraakoefening?
De Kromme Man
Er was een kromme gekke man
die liep een kromme mijl
Hij vond een kromme zes
Het is goed. We proberen opnieuw.
Klaar?
Hij vond een kromme sixpence
Bij een kromme trap
Hij kocht een kromme kat
die ving een kromme muis
En ze leefden samen in een klein krom huis.
Goed zo jongen.
Je wordt steeds beter.
Nu krijg je een koekje. - Koekje!
oké, kom.
Naar bed.
Slaaplekker mama. - Slaaplekker lieveling.
Niet te veel eten, of je wordt 's nachts dorstig wakker.
Ik...
zal het niet doen.
Beloofd?
Oké, jongens. - Goedenacht, mam.
Nee.
Help.
Stop daarmee.
Janet. - Alsjeblieft.
Janet, word wakker. Je droomt.
Dit is mijn huis.
Nee, dat is het niet.
Ga weg.
Wie bent u?
Wat doet u hier?
Ik speel een spel met Billy.
Laat Billy alleen.
Janet, tegen wie praat je?
Je moet weggaan.
Jij hoort hier niet te zijn. - Janet, word wakker.
Ik zeg het tegen mijn moeder als je niet stopt.
Ik breek haar nek. - Nee.
Alsjeblieft.
Dan sterft ze samen met Billy. - Nee.
Nee.
Hey Janet?
Het is al goed.
Ga maar weer slapen.
Blijf weg van mij.
Laat ons met rust. Hoor je me?
Zwijg. Wat doe je? Er is niemand hier.
Dit is mijn huis.
Mama.
Billy, wat scheelt er?
Er-er is iemand in mijn tent. - Wat?
Er-er is iemand in mijn te-tent.
Zie je? Niks. Je had gewoon een nachtmerrie.
Dat is alles.
Ga naar je kamer.
Oh mijn god.
Janet.
Je bezorgde me bijna een hartaanval. Wat doe je hier beneden?
Ik denk dat ik weer slaapwandelde.
Wat bedoel je "weer"?
Voel je je goed?
Je gloeit helemaal.
Kom, ik breng je weer naar boven.
Je blijft morgen best thuis van school.
Kom, ik breng je weer naar bed.
Familie Hodgson.
Hoi mam.
Ja, een beetje.
Ik at er enkele, maar ik heb niet echt honger.
Ja, ik ben er nog.
Weet je wanneer je thuis komt?
Goed. Dag, mam.
Mijn huis.
Jij bent vroeg op.
Ja, ik kon ik niet slapen.
Voel je je geïnspireerd? - Zo zou ik het niet noemen.
Ik had een gekke droom.
Ik zag dit ding. En toen ik wakker werd,
kreeg ik het niet uit mijn hoofd, dus ..
Ik dacht dat dit zou helpen.
Ik weet dat ik geen Picasso ben, maar zo slecht was het toch niet.
We moeten stoppen.
We kunnen nog lezingen geven, maar geen nieuwe gevallen.
Althans niet voor een tijdje.
Goed.
Mag ik vragen waarom?
Want als het de tv-shows en de publiciteit zijn,
doen we die niet meer.
Goedemorgen.
Vertrouw je me?
Dat weet je toch.
Vertrouw me dan nu.
Goed.
Waarom doe je dat?
Voor als ik weer slaapwandel.
Mam?
Johnny?
Janet, wat scheelt er? Wat is er?
Er is iemand in de kamer.
Er is niemand. Waar heb je het over?
Mam, er is iemand in onze kamer.
Het bed schudt op en neer.
Ik zweer het, als je dit verzint...
Hij beet me, kijk.
Oh mijn god.
Hebben jullie hiermee gespeeld?
Elkaar om beurt de stuipen op het lijf jagen?
Geen wonder dat ik niet kan slapen.
Maar mam...
Ik wil geen woord meer horen. Allebei terug bed in.
Residentie Nottingham
Ik zag het zelf.
Dat rotding ging zo door de kamer.
En?
Het was koud. Ik heb door het huis geweest.
Van boven naar beneden, er is niemand daar.
En de kamer van Margaret en Janet?
Ja, daar ben ik ook geweest.
Zelfs in de kelder. Er is niemand daar.
Wat doet hij?
We leerden hem te bellen als hij wil gaan.
Laat jij hem even uit, Billy?
K-k-kijk. P-politie bij ons thuis.
Wat doen die hier?
Ik belde ze. - Wat?
Iemand is duidelijk een grapje met je aan het uithalen.
Ja, waarschijnlijk.
Dus je zag de man niet zelf?
Nee.
Maar ik denk niet dat ze het verzint. Toch niet meer.
Er moet een verklaring zijn.
Daarom zijn we hier, goed?
Breng me een keukenstoel.
Het komt van binnenuit de muur.
Wat dan? Muizen?
Verdomd grote muis.
Er is euh...
niets dat wij eraan kunnen doen.
We kunnen een verslag opmaken en stand-by blijven,
maar dat is het zo ongeveer.
Een verslag? Oh, dat is briljant.
Weer een formulier om in te vullen.
In godsnaam.
Luister.
Ik denk dat dit buiten onze macht ligt.
Onze priester is een vriend des huizes. Ik vraag hem om je te bellen.
Judy?
Schat?
Wat is er mis?
Mam...
Wie is dat?
Ga terug.
Wie ben jij?
Zeg me wie je bent.
Mam, word wakker.
Wat wil je?
Het spijt me, Lorraine.
Is alles in orde?
Ik ben oké.
Mevrouw Hodgson? - Ja?
Mijn naam is Kent Allen, we zijn van het tv-programma Wide Angle.
Ik had u graag gesproken over...
de storing bij u thuis vorige week.
Hoe bent u dat te weten gekomen?
De politieagenten dienden een verslag in.
Er werden wat wenkbrauwen gefronst.
Ik wil mijn zaken liever niet uitgespreid op televisie.
Prettige dag. - Gebeurt het nog steeds?
Want als dat zo is, en met uw kant van het verhaal,
ben ik uw beste kans om hulp te vinden.
Staat het aan?
Achter de deur van dit
ogenschijnlijk normale huis, in Pondus End, Noord-Londen
leeft een familie in een nachtmerrie.
Ik keek op, en door het raam...
op klaarlichte dag, zie ik de jongste dochter, Janet,
door de lucht zweven.
Dus we liepen terug naar binnen,
en er vlogen overal legoblokjes rond in de kamer.
Eén ervan vloog zo hard in mijn gezicht dat ik bloedde.
Ik zag de stoel uit zichzelf over de vloer glijden
op enkele meters van mij.
ik controleerde op verborgen draden,
maar vond niets dat het kon verklaren.
Maurice Grosse is ingenieur-consulent
En onderzocht deze zaak
voor de Vereniging Voor Paranormaal Onderzoek.
Ik zie geen reden tot twijfel.
Het groot aantal gedocumenteerde incidenten in dit geval
is onthutsend.
Anita Gregory daarentegen,
parapsycholoog en docent aan Polytechnic in Noord-Londen
is niet overtuigd.
De belangrijkste spelers hier zijn de kinderen,
en kinderen kunnen erg ingenieuze grappenmakers zijn.
In het midden van deze angstaanjagende activiteiten
vinden we de elfjarige Janet Hodgson.
Ik had onlangs een interview met Janet en haar viertienjarige zus Margaret.
Wat vervolgens gebeurt, zal u verbazen.
Hoe voelt het, om in een spookhuis te wonen?
Ik weet het niet. Je raakt er niet aan gewend.
We waren hiervoor een normale familie.
Het is erger geworden sinds Mr. Grosse ertegen begon te praten.
Hoe bedoel je?
Hij stelt vragen.
Zoals "knik twee keer voor ja, één keer voor nee".
Dat soort dingen.
Wat zou er gebeuren als we er nu mee proberen te praten?
Is daar iemand?
Is er iemand die wil communiceren?
Ik vraag het nogmaals, is daar iemand?
Niets.
Het is ook geen juke-box.
Janet, voel je je goed?
Janet?
Janet, voel je je goed?
Noem me geen Janet.
Is dat niet je naam?
Janet slaapt.
En ik praat.
Hoe moet ik je noemen?
Wat is uw naam?
Je hoort hier niet.
Mijn naam is Maurice Grosse.
Wie bent u?
Dit is mijn huis.
Verlaat het meteen.
Nee, dit is niet jouw huis.
Wat is uw naam?
Klop, klop.
Al goed.
Wie is daar?
Bill, Bill, Bill, Bill.
Bill wie?
Mijn naam is Bill Wilkins
en ik ben 72 jaar oud.
Waar komt u vandaan?
Ik kom uit het graf.
Hoe stierf u?
Ik werd blind en kreeg een bloeding.
Ik viel in slaap en stierf in de stoel in de hoek.
Waarom bent u naar hier gekomen?
Ik hoor ze graag schreeuwen.
Waarom laat je ons niet gewoon met rust.
Bek dicht, troela.
Janet, schat...
Is alles goed? - Het spijt me.
Het huis van bizarre incidenten.
Peggy, wat moet ik doen?
Je hoeft daar vanavond niet over na te denken.
Jullie mogen hier logeren zolang jullie willen.
Ma-ma.
Billy, moet jij je niet klaarmaken voor bed?
I-Ik dacht dat u misschien wat koekjes wou.
Dank je wel.
Baron?
Er was een kromme man.
En hij liep een scheve mijl.
Mam.
Wat is er?
De kromme man.
Waar heb je het over?
De kromme man.
Rustig, en vertel me wat er gebeurd is.
Wat is er?
Ik weet het niet, ik denk dat hij rondliep...
De kromme man liep door
en luidde de kromme bel
En alzo, zijn kromme ziel
kronkelde in een kromme hel
Vermoorde zijn kromme familie
En schaterde een kromme lach
Janet.
Janet?
Oh mijn god.
Bel de ziekenwagen.
Dit is mijn huis.
Verlaat het meteen.
Nee, dit is niet jouw huis.
Wat is uw naam?
Klop, klop.
Al goed.
Wie is daar?
Bill, Bill, Bill, Bill.
Bill wie?
Mijn naam is Bill Wilkins
en ik ben 72 jaar oud.
Wat vindt u van die stem?
Klinkt verward.
Is hij seniel?
De stem op deze tape,
is afkomstig van een elfjarig meisje.
Heeft de familie hulp gezocht bij de kerk?
Ja, maar...
eerlijk gezegd zijn we terughoudend geweest om betrokken te geraken.
De zaak is veranderd in een mediacircus.
En ze noemen het Engelands Amityville.
Mooi.
Ben je bang dat het opgezet spel is?
Het vermogen van de kerk om mensen te helpen, hangt af van zijn reputatie.
Wat wil je dat we doen?
We willen dat jullie naar Londen vliegen.
Om drie dagen lang ..
te fungeren als onze onofficiële ogen en oren.
Jullie hoeven niets te doen.
Als het nep is, vertrek je gewoon.
Maar anders...
Dan is er een gezin in Londen
dat dringend onze hulp kan gebruiken.
Alvast bedankt voor uw vertrouwen in ons.
Hou me op de hoogte.
Ik zei dat we over gingen praten.
Er is niets om over te praten.
Je hebt hem gehoord.
We moeten niet betrokken geraken, gewoon observeren en rapporteren.
Er waren altijd zaken die we afgewezen,
maar we hebben nooit een familie hulp geweigerd.
Ik had een visioen in Amityville.
Dezelfde die ik zeven jaar geleden had.
Ik had een voorspelling van jouw overlijden.
Heb je je daarom acht dagen opgesloten?
Je zag mijn dood?
Jij zag het ook.
De demon in je schilderij is echt.
We hebben beiden dezelfde onmenselijke geest gezien.
Het is een waarschuwing, als we dit blijven doen...
ga je sterven.
Jouw visioenen zijn een godsgeschenk.
En als God je mijn dood laat zien, doet hij dat voor een reden.
Misschien moest je het voorkomen.
Kom op. We laten ons niet kennen.
Als we dit doen,
moet je me beloven dat we gewoon gaan observeren.
Als het gevaarlijk wordt,
rapporteren we het aan de kerk en vertrekken we.
Beloof het.
Beloof het, Ed.
Ik beloof het.
Mr. en Mevr. Warren,
Ik ben Maurice Grosse, bedankt voor uw komst.
Ik vernam dat jullie in het Hodgson huis gaan verblijven,
Altijd beter om er deel van uit te maken.
Dat ben ik met je eens.
Dit is het.
We zijn er.
We zijn erin geslaagd fantastische dingen vast te leggen.
Ik denk dat je onder de indruk zal zijn.
Geweldig, ik wil ook graag nogmaals de opnames beluisteren.
Er staan interessante dingen op.
Vic Nottingham?
Hoe gaat het? Ik ben Ed Warren.
En dit is Peggy Hodgson.
Fijn u te ontmoeten.
Mijn vrouw Lorraine.
Ik vertrek, Peg.
Zeg je de kinderen nog gedag van me?
Natuurlijk.
Fijn jullie te ontmoeten. - Insgelijks.
Hier zijn we dan.
Kom gerust binnen. Het zijn enkel Janet en ik nu.
Mijn andere kinderen verblijven bij hen.
Hier sliepen de meisjes, maar...
we gebruiken het niet meer. - Waarom niet?
De meeste activiteit situeert zich in deze kamer.
We waren bang dat iemand gekwetst zou kunnen worden,
daarom houden we het op slot.
Ik vernam dat Janet heeft geleviteerd?
Is dat ook hier gebeurd?
Ja, meermaals.
Daar hebben we ook foto's van.
Ik zou het graag van haar zelf horen, als je het niet erg vindt.
We kregen ze van de buren.
Ik hing ze op om de activiteit te stoppen.
Werkt het? - Nee.
We kunnen het de ganse nacht horen.
Hallo, ik ben Lorraine.
Mag ik erbij komen zitten?
Weet je waarom ik hier ben?
Je moeder heeft me verteld over wat er aan de hand is...
en ik ben hier om te helpen als ik kan.
Wil je erover praten?
Toen ik jouw leeftijd had,
ging ik op bezoek bij mijn moeder in het ziekenhuis,
en zag ik een engel.
Hij stond naast het reservebed,
het raakte zachtjes zijn wang aan,
stopte toen,
en keek me recht aan.
Natuurlijk geloofde niemand mij,
maar ik wist dat het echt was.
Ik weet dus hoe het is.
Ik weet hoe het is om je vrienden te verliezen, omdat je anders bent.
Maar ik weet ook dat
één persoon alles kan veranderen.
Je moet je er gewoon voor openstellen.
Hoe wist je wie je kon vertrouwen?
Dat wist ik niet. Soms werd ik gekwetst.
Het heeft lang geduurd, maar...
ik heb eindelijk iemand gevonden die me geloofde.
Wat heb je dan gedaan?
Ik ben met hem getrouwd.
Ik ben gewoon zo moe.
Ik kan hier niet slapen.
Vroeger ging ik naar de verpleegster op school.
En ze lieten me daar slapen.
Ik was totaal uitgeput.
Maar zelfs dat kan ik niet meer.
Iedereen is bang voor me.
Ik heb geen vrienden.
Ik kan nergens naartoe.
Daardoor voel ik me abnormaal.
Weet je... datgene dat je dit aandoet
wil dat je je zo voelt.
Maar waarom?
Omdat het zo sterker wordt.
Toen het allemaal begon, werd Janet altijd hier wakker.
Midden in de nacht.
Dit is de plek waarvan Janet zei
dat Bill Wilkins stierf.
Waar heb je die vandaan?
Mijn ex-man kocht al het meubilair samen met het huis.
Als ik mag vragen,
zie je je ex-man nog?
Nee.
Sorry dat te horen.
Is er een kans op verzoening?
Hij heeft een tweeling met een vrouw hier om de hoek.
Ik neem dus aan van niet.
Het was niet gemakkelijk.
Hij nam alle muziek weg toen hij vertrok.
Ik begrijp dat het soms zo aanvoelt...
Nee, hij nam letterlijk alle platen mee.
Mijn kinderen luisterden graag naar zijn Elviscollectie.
Ze hebben zoveel meegemaakt.
En nu gebeurt dit allemaal.
Ja, de timing is geen toeval.
Negatieve entiteiten voeden zich vaak aan emotioneel leed.
Ze schoppen graag na als je gevloerd bent.
Dat lijkt me niet eerlijk.
Dat is het inderdaad niet.
Weet je wanneer de stem gaat spreken?
Soms.
En voelt het dan alsof het van binnenuit komt?
Nee.
Alsof het van achter me komt.
Alsof ik word gebruikt.
Zegt het soms dingen alleen tegen jou?
Dat jij alleen kan horen?
Wat zegt het dan?
Het zegt dat het je pijn wil doen.
Wanneer zei het dat?
Op dit moment.
Hebben we dat echt nodig?
We willen de kerk bewijzen dat ze de stem niet zelf maakt.
Door het water in haar mond, kunnen we aantonen...
dat het geen vorm van buikspreken is.
Moet ze daarvoor in de stoel zitten?
Want het maakt me ziek om haar daar te zien zitten.
Het is moeilijk, maar de geest vertoonde een affectie met die plek.
Het is makkelijker voor Ed als ze daar zit.
Het komt wel goed.
Ben je er klaar voor?
Ik denk het.
Het is 21 december 1977.
Dit zijn Ed en Lorraine Warren, met Peggy en Janet Hodgson.
Eveneens aanwezig is Maurice Grosse.
Goed, laten we beginnen.
Als hier iets is dat graag met ons wil communiceren,
Wij zijn een en al oor. Ga je gang.
Wat wil je met dit meisje en haar familie?
Het zegt dat het niet zal praten, als jullie naar me blijven kijken.
Vreemd, waarom niet?
Het is tot nu toe nooit verlegen geweest.
Als we eens allemaal omdraaien.
Zou het dan praten?
Misschien.
We proberen het opnieuw.
Wat denk je Bill?
We hebben je jouw privacy gegeven.
Kom, praat met ons.
Hier kom ik.
Spreek ik met de geest die dit gezin in bedwang houdt?
Is dat wat ik ben?
Is dat wat ik doe?
Ja.
En ik kom daar een eind aan maken.
Weet je wie ik ben?
Ed.
Eddie.
Edward.
Ed is prima.
Je vader noemde je Edward.
Niet waar.
Mijn vader noemde me Ed, net als iedereen.
Kom op Bill, je bent geen psychiater
En ik ben niet hier om over mijn vader te praten.
Laten we beginnen, goed?
Waarom laat je deze mensen niet met rust?
Want dit is mijn huis.
Het is niet jouw huis.
Dat is het wel.
Ik ben hier om mijn familie te zien
maar ze zijn er nu niet.
Dat komt omdat je dood bent.
Als je familie hier gewoond heeft, ze zijn al lang verdwenen.
Waar zijn ze?
Weet ik niet. Als ik het wist, kon ik je misschien helpen.
Ik heb je hulp niet nodig.
Waarom vertrek je dan niet?
Daar geloof ik niet in.
Waarom niet?
Wat is er verkeerd met naar de hemel gaan?
Ik... ben geen hemelman.
Ik heb nieuws voor je Bill.
Het kan me niet schelen waar je in gelooft.
Zie je dit?
Help! Het... laten... gaan...
Voel je een aanwezigheid?
Nee, het tegenovergestelde. Ik voel niets.
Misschien hebben we te maken met...
hysterische neurose.
Dat zou de meerdere persoonlijkheden en hallucinaties kunnen verklaren.
Dat voelt ook niet juist.
Ik kan het niet uitleggen, mijn hart zeg me om hen te geloven.
Ik hoorde die stem met mijn eigen oren.
Maar het enige dat ik voel is hun eigen angst.
Ik kan blijkbaar niet dieper zien.
Ik denk niet dat ik zo ver van je kan slapen.
Je gaat het toch doen.
Ik geef je iets om naar uit te kijken als we thuis komen.
Oh schat, ik zou willen dat je dat niet deed.
Het helpt me slapen.
Ik weet in ieder geval dat ik ga nergens naartoe ga.
Ik rookte niet, mam.
Die dag met Camilla op school.
Ik hield de sigaret vast,
maar ik ging geen trekje nemen, ik zweer het.
Ik wou alleen cool lijken bij haar.
Het is dom.
Oh, lieverd.
Het spijt me dat ik je niet geloofde.
Help.
Janet? Oh mijn God.
Janet?
Help.
Mam,
Help me hieruit. Er is iemand hier.
Ik krijg het niet open.
Mama, help me.
Janet.
Wat is er aan de hand? - Er is iemand bij Janet.
Ik krijg het niet open.
Haal de sleutel.
Hou vol. We komen eraan.
Ik heb de sleutel.
Komaan.
We komen eraan.
Het is oké.
Haal het van haar af.
Er was iemand hierbinnen.
Ik zag het met mijn eigen ogen.
Hij deed dit met mijn meisje.
Dit is de beet die Janet de eerste nacht kreeg.
Het is wat vervaagd, maar je ziet het nog.
Ja, het is vrij kenmerkend, twee ontbrekende tanden.
Klopt. Het is te groot voor een van de kinderen.
Je denkt dat de geest dit deed?
Deze Bill Wilkins?
Ik heb de huisbaas opgespoord,
en blijkbaar woonde zijn vader daar.
Zijn naam was William Wilkins,
en hij stierf aan een hersenbloeding in die stoel.
Alles wat ze zegt is waar.
Alle openbare informatie.
Ze kon alles gehoord hebben van een buurman.
En de bewering dat ze geteleporteerd werd terwijl ze sliep?
Net zo geldig als de bewering dat ze boven haar bed zweefde.
Was iemand van jullie erbij toen het gebeurde?
Nee, maar daar heb ik ook foto's van.
Ik installeerde mijn camera in hun kamer
en ging naar beneden met de afstandsbediening
en trok een foto wanneer ik tumult hoorde.
Ik moet zeggen... Hoe haar knieën gebogen zijn,
de rechtopstaande positie van haar lichaam...
Het lijkt alsof ze gewoon springt.
Wat bedoel je? Je was er vorige nacht, je zag het zelf.
Nou...
Peggy was degene die iemand Janet zag aanvallen.
Maar ze verplaatste zichzelf naar een kamer die van buitenaf gesloten was.
En haar stem?
Hoe leg je dat uit?
Ik denk...
De eerste keer dat ze die stem maakte,
was voor televisiecamera's.
En ze kon het niet met water in haar mond, tot iedereen wegkeek.
Dus ze kan het uitgespuugd hebben,
en een nieuwe slok genomen hebben voor jullie terug omdraaiden.
Vorig jaar ben ik bedrogen door een familie uit Wales
die beweerde bezeten te zijn door demonen.
Ik weet niet wat erger was: de demonen
of de mensen die er alles voor deden opdat we hen zouden geloven.
De demonen...
zijn erger.
Je moet toegeven dat het verdacht lijkt.
Gelooft u oprecht dat ze alles in scene zet?
En Peggy?
Zij gebruikt de hele zaak als een excuus
Om betere huisvesting te krijgen.
Haar aanvraag is al ingediend.
Ik zeg niet dat het een schijnvertoning is.
Soms heeft je geloof een extra zetje nodig
om te geloven als niemand anders dat doet.
Dus jullie geloven hen echt?
Inderdaad.
Maar de Kerk kan niets doen zonder bewijs.
Dat hebben we dus nodig.
Ik zal rondvragen,
of ik video-apparatuur kan bemachtigen.
Ondertussen kunnen wij tijd doorbrengen met het gezin.
Want ze moeten weer een echt gezin worden.
Hoi mam, we zijn terug.
Wat hebben jullie gedaan? Wat is dit allemaal?
Mr. en Mevr. Warren kochten ons wat muziekplaten.
Oh, Blue Hawaii.
Ik hoop dat je wat Amerikaanse cultuur niet erg vindt.
Helemaal niet.
Billy, ik heb je gemist.
Ik heb jullie gemist.
Is iemand van jullie ooit gepest?
Pete heeft altijd de pik op Billy op school.
Wat doe je als dat gebeurt?
Z-z-z-ze komen op voor mij.
Goed, want de geest in dit huis is zoals die bullebak.
En hij heeft het gemunt op Janet.
Dus jullie moet voor haar opkomen, zoals zij opkomen voor jou.
Familie hangt aan elkaar.
Dit daarentegen, is hopeloos.
Oh, verdorie.
Allerlei dingen stoppen met werken, zonder reden.
We gaan hier hoe dan ook muziek brengen.
Wiens gitaar is dat?
Het was van papa, maar ik mocht het hebben.
Vind je het erg?
Nee.
Ik ben een beetje roestig, dus...
je moet beloven niet te lachen.
Vooral jij.
Dank u wel.
Hey, nu niet lachen.
Hoi Peggy, we zijn er.
Allemaal samen.
Dank u wel.
Het is zo klein en licht.
Waarom help jij mensen zoals wij?
Toen je klein was,
was je dan nooit bang dat er iets onder je bed zou kunnen zitten?
Wel,
onder mijn bed zat echt iets.
Iets pakte mijn hand en trok me tegen de vloer.
Het was te donker om iets te zien,
maar ik rende zo snel ik kon de kamer uit.
Weet je wat mijn vader deed?
Hij sleepte me terug de kamer in,
en zei me dat ik mijn angsten onder ogen moest zien.
En ik was doodsbang.
Maar toen herinnerde ik me wat een non me had verteld tijdens catechese.
God zal er zijn voor iedereen die het nodig heeft.
Dus...
ik greep dit kruisbeeld uit mijn nachtkastje,
en zeg tegen het ding onder het bed
dat het beter vertrekt
of God tegen zijn kont zou schoppen.
Dat was het beste dat mijn vader ooit voor me heeft gedaan.
Natuurlijk deed hij het enkel omdat hij me niet geloofde.
Het kostte me jaren om iemand te vinden die dat wel deed.
En weet je wat ik toen deed?
Je bent met haar getrouwd?
Dus je hebt dit verhaal al gehoord?
Lukt het hier?
Ja hoor, we zijn klaar.
Ik heb de kastdeur ook gemaakt.
Ik kon ook even naar de wasmachine kijken.
Dat kan ik je niet vragen.
Het is een ramp daar beneden. - Hoe erg kan het zijn?
Verdorie.
Is alles nog rustig daarbinnen?
Ja, godzijdank.
Het zou wat zijn,
als we in staat waren om te bewijzen
dat er leven na de dood is.
Het zou historisch zijn.
Doe je het daarom?
Omdat je deel wil uitmaken van iets historisch?
Dit is geen laboratorium.
Dit is iemands thuis.
En het enige dat telt, is deze familie helpen.
Mijn excuses, zo bedoelde ik het niet.
Mijn dochter stierf jaren geleden in een auto-ongeluk.
Daarna begon ik...
dingen te ervaren.
Ik denk dat ze met me wou communiceren.
En ja, het zou helpen als ik wist dat ze...
ik weet het niet...
ergens is.
Dat is het niet.
Oh, geweldig.
Ik denk dat ik het vond.
Hier is het.
Wat is dat?
Ed?
Er is iets achter je.
Het greep me.
Het probeerde me onder water te trekken.
Oh mijn god, kijk.
Je bent gekrabd. - Het is geen krab.
Het heeft me gebeten zoals bij Janet.
Janet, geef je me er nog eentje?
Janet?
Wat scheelt er?
Zie je het niet?
Wat moet ik zien?
In de keuken.
Vertel me wat je ziet.
Het speelt met de messen.
Het verbergt zich in het donker.
Johnny, wat doe je?
Nee, niet naar daar gaan.
Vergeet niet wat Mr. Warren zei.
We kunnen niet toestaan dat het ons te plaagt.
Dit is ons huis.
Johnny, kom terug.
Wat is er gebeurd?
Janet's is weg, ze stond hier net nog.
Snel.
Nee.
Mam. - Johnny.
Ed, wat is er aan de hand?
Johnny is daarbinnen.
Oké. Ga naar achter.
Waar zijn ze?
Johnny?
Johnny.
Oh, schat, kom hier.
Is alles goed?
Het is in orde, schat.
Waar is Janet?
Janet?
Jongens, ik neem hier iets waar.
Ed, kijk uit.
Het... wilt... me...
Wilt... me...
Het is in orde, kom.
Kom er maar uit.
Ik heb je.
Het is voorbij.
Hoe geraakte ze daarin?
Het is in orde, schat.
Wat is dat?
Kan ik...
Wat is er?
Ze doet alsof.
Wat?
Ik heb bewijs.
Tot daar je extra zetje in je geloof.
Wat?
Mijn dochter verzon dit niet. Ik heb dingen gezien.
Ze werd op heterdaad betrapt.
Dat is niet mogelijk.
Heb je het gezien ginder?
Hoe kan een twaalfjarig meisje een tafel door de kamer gooien?
Het is voorbij, begrijp je dat?
Maak het voor je dochter niet nog moeilijker.
Ze kon dit niet alleen doen.
Hoe durf je.
Denk je dat ik haar hiertoe aanzette?
En zit de politie dan mee in het complot?
Het is in orde.
En jullie?
Jullie geloven ons, niet?
We willen helpen.
Maar als de kerk die opname ziet, is het gedaan.
Ze willen zich distantiëren van alles...
wat ook maar enigszins naar oplichting ruikt.
Ik wil dat jullie weggaan.
Naar buiten.
Naar buiten, iedereen.
Eruit!
Misschien kunt u proberen contact te maken met de geest.
Er zelf contact mee maken.
Dat kan ik niet.
Geloof me, ik heb het geprobeerd.
Ik voel hier gewoon niets.
Dat is het dan?
Je geeft ze een levenslijn en laat ze dan verzuipen.
We doen dit evenmin graag.
We vertellen de kerk alles wat we hebben gezien,
maar het enige concrete bewijs...
is een opname van Janet die een incident vervalst.
Maar er zijn toch tientallen echte incidenten geweest?
Deze wil je waarschijnlijk.
En omdat ze één keer iets genept heeft,
verandert toch niets aan het feit... - Het verandert alles.
Wij zijn agenten van de kerk hier.
Ze zouden ons terugroepen, zelfs als Peggy ons niet vroeg om te vertrekken.
Je bent hier echt goed werk gedaan, Maurice.
Je was hier voor hen als er niemand anders was.
Dank je wel.
Maar soms moet je een extra zetje doen voor je geloof.
Geloof, wanneer niemand anders dat doet.
Dit voelt niet goed.
Ik weet het.
Heb je dat echt gedaan?
Maar waarom?
Het zei dat het je zou vermoorden...
als ik hen niet buitenwerkte.
Vind je het niet toevallig,
dat ze een incident simuleert in net die ene kamer
waar een camera opgesteld stond?
Lorraine,
help me deze bandrecorders te installeren.
Steek de band erop en start van bij het begin.
Herinner je je die vervormde berichten die we kregen van Janet?
Van Bill.
Er waren er twee, toch? Dit is de eerste.
Help! Het... laten... gaan...
We dachten dat het naar zichzelf verwees.
Luister naar de tweede.
Het... wil... me... niet... laten...
Als ik het juist heb...
Help me! Het wil me niet laten gaan.
Ik kom hier ..
om mijn familie te zien.
Maar ze zijn nu niet hier.
Ik denk,
dat ik wil vertrekken.
Maar dat kan ik niet. - Waarom niet?
Het wil haar...
heel graag.
Het heeft haar bijna.
Hoe moet ik het stoppen?
Ik ben gegeven...
en ik ben onderworpen.
Ik was er bij je eerste adem.
Je vroeg niet naar me.
Maar ik zal je volgen
tot de dood.
Wacht, ik begrijp het niet.
Je bloedt.
Wat gebeurt er?
De oude man is slechts een pion.
Hij is maar een slaaf die Janets wil moet verzwakken.
Een slaaf van wie?
Iets onmenselijks dat een kwade vorm aanneemt om mijn geloof aan te vallen.
Er is een demonische aanwezigheid in dat huis.
Haal Vic voor hij weggaat. We moeten teruggaan.
Mama, help me.
In godsnaam, laat ons met rust.
Margaret?
Margaret, nee.
Kom op, lieverd.
Wat gebeurt er?
We moeten hier weg.
Ga naar het huis van Peggy.
Kom jij niet? - Ik kan Janet niet alleen laten.
Ik begrijp het niet. Eerst zei je dat het is niet echt is...
en nu wel.
Ons inzicht wordt geblokkeerd door een onmenselijke geest.
De geest van de oude man,
kon niet vrijkomen tot we het huis verlieten.
Alles wat ze hebben meegemaakt is een manifestatie van het kwade.
De oude man, de kromme man, zijn gewoon een dekmantel
om het echte kwaad te verdoezelen.
In mijn visioen wilde hij me helpen, maar hij was te bang.
En hij bleef in raadsels spreken.
Zoals...
Ik ben gegeven en ik ben ontworpen,
Ik was er bij je eerste adem.
Je vroeg niet naar me.
Maar ik zal je volgen tot je dood.
Jouw naam.
Je heb daar niet om gevraagd, je kreeg die bij je geboorte.
Dat is het. De naam van de demon...
geeft ons macht over hem om hem te verdrijven.
Maar we kennen zijn naam niet.
Misschien wel.
Waarom zou hij die aanwijzing anders geven?
Hij gaat ervan uit dat we de naam kennen.
Wat nu?
Een onmenselijke geest die Lorraines zicht kan ontnemen...
Is te zwaar voor mij.
We moeten Janet naar de kerk brengen voor het haar doodt.
Janet.
Margaret?
Janet.
Dank God, je bent er. - Janet is daarbinnen.
Ed, is alles in orde? - Ja.
Ik ga langs achter.
Nee, Ed.
Peggy, blijf hier.
Wacht in de auto met de kinderen.
Stap in de auto.
Jij ook Peggy.
Ed?
Verdomme.
Ed.
Het gaat niet open.
Laat mij proberen.
We moeten het stukmaken.
Goed, wacht even.
Ed, wacht ginder.
Vic komt meteen terug. - Ik kan niet wachten.
Ik ga al verder.
Nee, Ed niet doen.
Je kunt dit niet alleen bestrijden.
Ze heeft onze hulp nodig.
Ed, alsjeblieft, wacht op mij.
Wacht alsjeblieft op me.
Ik wil je niet verliezen.
Ik ben zo bang.
Ik weet het.
Ik ook.
Maar ik moet haar helpen.
En mijn visioen?
Ik weet dat ik je een belofte heb gemaakt.
Maar ik moet dit doen.
Ik hou van je, Lorraine.
Ed, nee!
Ga niet.
Nee.
Help.
Janet, waar ben je?
Help.
Janet.
Help me.
Janet.
In de Naam van de Vader, de Zoon en en de Heilige Geest.
Wat is uw naam?
Ik ken je naam!
Ik vroeg het je.
Zeg me wie je bent.
En je zei hem.
Je vertelde me je naam.
En ik schreef het op.
Ik heb mijn bijbel nodig.
Waarom? Wat is er gaande?
De naam van de demon geeft ons macht over hem.
V-A-L-A-K
Valak.
Janet.
Vic.
Laat me passeren.
Lorraine, laat mij proberen. - Ik ga naar binnen.
Laat mij naar binnen gaan.
Ed.
Lorraine.
Ed.
Janet?
Niet doen.
Ik heb je.
Nee.
Janet. - Ed.
Ed.
Lorraine.
Ed.
Uw naam geeft me heerschappij over u, demon.
En ik weet uw naam.
Je bent Valak.
De ontheiliger.
De godslasterlijke. De markies der slangen.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Ik veroordeel je terug naar de hel.
Nee.
Ik... heb je.
Ed, ben je oké? - Controleer haar.
Oh mijn God, is ze in orde?
Ik bel een ziekenwagen.
Ga rechtop zitten.
Neem diep adem.
Ziedaar.
Het komt goed met hem.
Komt het goed met haar? - Ze is in orde.
Je hebt haar gered. - Nee.
Jij hebt ons gered.
Ik zij toch dat het zo moest zijn?
Maar je geloofde in mij.
Zonder jou had ik het nooit gekund.
Bedankt om terug te komen.
Ga zitten.
Weet je...
Dit heeft me veilig gehouden
sinds mijn kindertijd.
Ik wil dat jij het krijgt.
En als je groot bent...
en iemand vindt die het nodig heeft, geef je het aan hen.
Afgesproken?
Ik bof enorm.
Je zei dat één persoon alles kan veranderen.
Maar...
ik heb er twee.
Vertaling: Bureau 15